Nasrettin Hoca bir gün pazara gider. Aldığı eşyalar çok fazla gelmiş olmalı ki bir hamal tutar. Hoca önde, hamal arkada evin yolunu tutarlar. Nasreddin Hoca evine geldiğinde birde arkasına bakar ki, hamaldan eser yok. Kuş olup uçmuş sanki. Hamalı bulmak için epey uğraşır. Yoldan gelen geçene sorar, tekrar pazara gider, ama nafile. Hamal ortada yoktur. Çaresiz evine döner gelir. Bir kaç hafta sonra, Hoca arkadaşlarıyla bir yerde oturup dertleşirken, arkadaşlarından biri.

Bir gün arkadaşları Nasrettin Hoca'ya, hanımını şikayet ederler.
-Hoca, hanımın o kapı senin, bu kapı benim çok geziyor !

Hoca:
-Yok gezmez, karşılığını verir.

Arkadaşları ısrar ederler:
-Geziyor işte hocam, öyle olsa bizimkiler neden diline dolasın senin hanımı ?

Hoca kendinden emin bir vaziyette konuşmasını sürdürür.
-Gezmez dedim size yahu, neden ısrar ediyorsunuz ? Dediğiniz kadar gezseydi, bir kere de bizim eve uğrardı...

Hoca ağır hastadır. Artık evine gidip gelenlerin haddi hesabı yoktur. Her gelen misafir, bir saat oturmadan kalkıp gitmez. Hatta muhabbeti koyulaştırıp daha fazla oturanlar bile vardır. Hoca bunalmaya başlar ama kimseye kalkın gidin de diyemez. Hele bir ziyaretçi kafilesi hasta ziyaretini bahane ederek oturur da oturur. Nihayet kalkacaklarında içlerinden birisi:

-Hoca, bir isteğin var mı? Allah gecinden versin ama bir vasiyetin falan, deyince, Hoca fırsat bu fırsat diye düşünür.

Evet, bir vasiyetim var. Bir hasta ziyaretine gidince, yanında oturup kalmayın !

Nasreddin Hoca bir kış günü kahvede oturmuş kahvesini yudumlarken, içeriye dışarıda iyice üşümüş biri girer. Adam hemen bir sandalyeye ilişir ve başlar havanın soğukluğundan şikayete:

-Havalar ne kadar soğuk bu günlerde... Biraz daha dışarıda kalsaydım soğuktan donacaktım..

Başka masada oturan bir adam:
-Bu insaoğlu böyledir zaten, diye söylenir, kış gelse soğuktan şikayet eder, yaz gelse sıcaktan şikayet eder.

Oturduğu yerden olup bitani seyreden Hoca seslenir:
-Bre adam, na konuşup duruyorsun öyle... Bahar havasında kimsenin bir şey dediği var mı ?

Hoca'nın gölge kadılığı (?) yaptığı sıralarda karşısına birbirinden şikayetçi iki adam çıkagelir. Davacı olan adam, Nasrettin Hoca'ya dert yanmaya başlar.
-Hocam, bu adam beş ton odun kırdı. O her baltayı vurduğunda, ben de "hınk" diyerek ona destek verdim. Kendisi paraları aldı ama bana hakkımı vermedi.

Hoca davayı dinledikten sonra, davacıya dönerek:
-Evet haklısın. Sen karşısında dur, ona o kadar destek ol, bütün parayı odunu kıran alsın, olmaz öyle şey, der.

Odunu kıran davalı karşı çıkar:
-Ama Hocam, bütün odunu ben kırdım, karşımda seyretmekle nasıl benim kazancıma ortak olur?

Nasreddin Hoca:
-Sen karışma orasına, sana verilen para kesesini getir pakalım.


Tüm odunu kıran davalı adam, istemeyerek de olsa para kesesini getirir ve Hoca'ye uzatır.

Hoca para kesesini eline alıp sallar. Şıngır mıngır para sesi duyulur. Bunun üzerine Hoca davacıya döner ve:
-Haydi şimdi paraların sesini al git; hınk deyicinin ücreti ancak bu kadar olur...

Bir gün Hoca bir eve misafir olur. Yatma vakti geldiğinde ev sahibi, misafir yatağının üzerine gecelik ve gece külahı bırakır. Hoca geceliği giyinir, külahı da başına geçirir. Fakat külah haddinden fazla bol olmalı ki, Hoca'nın boğazına kadar iner. Hoca bakar, olacak gibi değil bir ip alır ve külahı ortasından boğar ve kafasına geçirir. Eh artık tam başına göre olmuştur ve rahatça uyuyabilir.

Ertesi sabah ev sahibi, yarısı boğulmuş külahı görünce hayretle sorar:
-Hocam külahı neden boğdun ?

Hoca tebessüm ederek cevap verir:
-Eğer ben külahı boğmasaydım, külah beni boğacaktı.

Nasreddin Hoca ormandan evine dönerken, yolda Timur ile karşılaşır. Tenha ormanda atıyla gezinti yapan Timur, birdenbire Hoca'nın eşeğiyle karşılaşınca atının korkup şaha kalkmasıyla kendini yerde bulur. Timur bu duruma fena halde hiddetlenir ve:
-Yakalayın, getirin şu adamı ve tezelden boynunu vurun ! diye emir verir.

Timurun adamları Hoca'nın boynunu vurmaya hazırlanırken,
Nasrettin Hoca:
-Durun, sultana soracağım bir şey var, der.

Yaptığı zalimlikten gayet memnun olan Timur:
-Bırakın ne soracaksa sorsun.. der, ve Hoca ya, uğursuz adamın tekisin sen, yoluma çıktın attan düştüm !

Nasrettin Hoca :
-Ya öylemi sultanım, Sen benim yoluma çıktın benim başım gidiyor. Bu durumda sizce kim daha uğursuz ?

Hoca ile Timur bir gün hamamda yıkanırken, Timur:
-Hoca söyle bakalım, ben bir köle olup satılacak olsam değerim ne olur?

Hoca Timur'u göz ucuyla süzdükten sonra cevap verir:
-Kanaatimce elli akçedir senin değerin.

Timur, bu cevap üzerine öfkelenir:
-İnsaf et yahu! Sadece üzerimdeki peştemal elli akçe eder.

Hoca istifini bozmadan cevap verir:
-Tamam işte...!

Nasreddin Hoca bir gün Timur'la askerlerine verip veriştiriyormuş. Dinleyenlerin arasından derviş kılıklı biri öne çıkıp:
-Hoca efendi, biraz ileri gitmedin mi? O adam senin anlattığın kadar zalim değildir, demiş.

O zaman kuşkulanıp sormuş Hoca:

-Erenler nerelisiniz ?
-Maveraünnehirliyim.
-Ya mübarek adınız ?
-Timur !

Bunu duyan Hoca'da şafak atmış. Çevresindekilere dönerek:
-Ey cemaati müslimin, demiş. Er kişi niyetine, buyrun Nasrettin'in cenaze namazına...

Nasrettin Hoca Timur'un huzurundadır. Huzura gelmeden önce muhafızlar Hoca'ya, Timur'a iki arşından fazla sakın yaklaşma diye tembihlemişlerdir.

Timur Hoca ile alay etmek için sorar:

-Söyle bakalım Nasreddin Hoca, eşekle senin aranda ne fark var ?

Hoca'nın cevabı her zamanki gibi hazırdır.

_Tam iki arşın efendim... !

Birkaç arkadaşı ile birlikte Akşehir'deki bir gezinti yerine giden Hoca yemek yedikten sonra, orada bulunan akarsuyun havuzundan ellerini lıkarken birden ayağı kaymış ve havuza düşmüş.

Havuz derinmiş. Nasreddin Hoca, neredeyse boğulacakmış. Onu kurtarmak isteyenlerden biri elini uzatarak, ''Al şu elimi de tutun çıkarayım seni'' diye bağırmış.

Ama Nasrettin Hoca elini bir türlü uzatmıyor ve havuzun içinde çırpınarak kendi çabasıyla kenara yaklaşmaya çalışıyormuş.

Havuzun çevresindeki gençlerden uyanık olan biri ''Ver şu elini'' diye bağırmış. Nasrettin Hoca, gencin uzattığı eli tutmuş ve havuzdan çıkmış.

Gençler, '' Aman Hoca, neredeyse boğulacaktınız. Neden, 'Al şu elimi' deyince tutmadınız da 'ver şu elini' deyince tutundunuz ? '' demiş. Hoca'nın yanıtı:

'' Arkadaşlar, sakın kınamayın. Ben almaya değil vermeye alışmışım.

Kendi haline bakmadan Hoca'yla uğraşmaya kalkışanlar hiç de az değildi. Bunlardan biri Hoca ile alay etmek ister:

-Hocam, biliyormusunuz benim eşek kadılık yapmaya başladı, der.

Hoca kendisiyle alay etmek isteyenlere dersini vermekte gecikmez. İstifini bozmadan cevap verir.

-Biliyorum, ben vaaz ederken bir sana bakıyorum bir eşeğe, eşeğin kulaklarını dikmiş beni dinliyordu, hemde senden daha iyi...

Eşeğinin inatçılığından usana Nasrettin Hoca, canından bezdiği bir gün hanımını yanına çağırıp:

-Bundan böyle bu eşeğe ne yem vereceksin, ne de su demiş. Açlıktan gebersin gitsin de anlasın dünyanın kaç bucak olduğunu !

Ahırdan çıkar çıkmaz hanımı "Aman Hoca, elimizde bir eşek var, o da ölürse ne yaparız biz" demiş

Hoca:

-Gözü korksun da inatçılk etmesin diye öyle söyledim ben. Sen gene yemini suyunu ver, ben bilmemiş olayım...

Palavracının biri başına topladığı üç beş vatandaşa karşı övünüp duruyormuş.
-İşte ben böyle güçlü ve marifetli bir adamım, ben Halep'te bulunduğum sıralarda 60 arşın uzağa atlamış bir kimseyim !...

Nasreddin Hoca da bu sırada oradan geçiyormuş. Palavracının yanına yaklaşıp:

-Yaa, demek sen 60 arşın atlarsın. Haydi atla da görelim bakalım.. demiş.

Adam hık mık etmiş : 'Ama ben Halep'te atladım. Demiş.
Hoca kızmış:
-Canım Halep oradaysa arşın burada , demiş

Nasreddin Hoca kaynanasından pek hoşlanmazmış.

Bir gün kapı vurulmuş. Nasreddin Hoca kapıyı acmış ve bakmış ki kaynanası yorgun ve nefes nefese kalmış, kapının eşiğinde oturuyor.

-Damat, ben geldim, bir kaç gün burada kalabilirmiyim. demiş.
Hoca:
-Tamam kalabilirsin demiş ve kapıyı kapamış...

Borç yiyen kesesinden yer derler ya , Hoca da paradan yana bir gün darda kalmış. Gidip komşusundan biraz borç almış. "Bir hafta sonra paranı geri veririm komşu" demiş. Ama adam ertesi sabah kapıya dayanmış.

-Eee Hocam, dün aldığın parayı ödeyiver, çok sıkışkınım..

Hoca bir haftalığına aldığı parayı hemen ertesi günü isteyen komşusuna çok bozulmuş. " Etme eyleme bir hafta sonra ödemek üzere anlaşmıştık" diye binbir türlü dil dökmüş. Ama komşusu nuh demiş peygamber dememiş. "İlle de paramı isterim" diye tutturmuş.

Adamın laftan anlamadığını görünce Hoca pişkinliğe vurmuş işi:

-Bak komşum, şu yol kıyısındaki çalıları görüyorsun değil mi ? demiş.

-Görüyorum ne olacak.. ?
-Hah, işte o çalıları ben diktim...
-Eee eline sağlık..
-Biliyorsun buradan her gün koyun sürüleri geçer.. O koyunlar bu çalılara sürtünecekler, sürtününce yünleri çalılara takılıp kalacak...
-Eeee..
-İşte o yünleri toplayıp eğireceğim, iplik yapacağım. ***ürüp iplikleri pazarda satacağım, satar satmaz da borcumu ödeyeceğim, Paranı cebinde bil..
-İlahi Hocam, olacak şey mi senin dediğin, güldüme beni.. Keh keh keh keh..
-Seni köftehor seni, hazır parayı görünce nasılda gülersin

Akşehir'de Rüknettin Efendi adında yobaz ir adam varmış. Rüknettin Efendi şarlatanın biriymiş. Kendisinde olağan üstü güçlerin bulunduğunu ileri sürerek hastalıkları iyileştirmek için muska yazar, nefes eder, halkı dolandırırmış.
Nasrettin Hoca bir gün bir toplulukta Rüknettin Efendi'yi her zamanki gibiatıp tutarken görmüş. Rüknettin Efendi şöyle diyormuş yanındakilere:

-Bir gece düşümde Peygamber Efendimizi gördüm. Peygamber Efendimiz benim ağzıma tükürdü, işte o günden sonradır bir güce kavuştum. kime nefes ettiysem şıppadak iyileşiyor...

Nasreddin Hoca, bu şarlatanlık karşısında daha fazla dayanamamış.
- Bana bak Rüknettin Efendi demiş. Peygamber Efendimiz aslında senin yüzüne tükürecekti, ama sen esneyince ağzına rastlamış olacak...

Kendisini ilgilendirsin ilgilendirmesin her işe burnunu sokan boşboğazın biri Nasreddin Hoca'nın yolunu kesip:

-Hocam, demiş; bir tepsi içinde kızarmış bir hindi ***ürdüler demin...

Hoca ilgisizce omuz silkerek.
-Bana ne, demiş.

-Bana ne olurmu hocam ! Kızarmış hindiyi sizin eve ***ürdüler.

-Öyleyse sanane ?